|
Noszenie zbyt ciężkiego obuwia jest związane z większą utratą energii, co w konsekwencji prowadzi do przeciążenia mięśni, bólu i zmęczenia.
Do powszechnie stosowanych środków ochrony indywidualnej człowieka w środowisku pracy należy obuwie bezpieczne, ochronne i zawodowe. Obuwie niemające cech ochronnych, a przeznaczone jedynie do stosowania w miejscu pracy ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne, higieniczne lub potrzebę ochrony własnego obuwia pracowników przed zniszczeniem lub zabrudzeniem, nie jest traktowane jako środek ochrony indywidualnej, a jedynie jako obuwie robocze. Obuwie to nie podlega procesowi oceny zgodności z zasadniczymi wymaganiami bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, które są zawarte w dyrektywie 89/686/EWG wdrożonej do prawa polskiego na mocy rozporządzenia ministra gospodarki z 21 grudnia 2005 r. i nie wymaga oznakowania znakiem CE.
Aby określić, jaki rodzaj obuwia jest odpowiedni do stosowania na danym stanowisku pracy, należy rozważyć następujące czynniki ryzyka: ryzyko stłuczenia i zmiażdżenia stopy przez spadające lub staczające się przedmioty, zagrożenie przebiciem, wstrząsy i wibracje, śliskość powierzchni podłoża, nierówne podłoże, ryzyko przecięcia, kontakt z gorącym podłożem, szkodliwe substancje chemiczne, porażenie elektryczne i jakiekolwiek inne zagrożenia oddziaływujące na kończyny dolne. Kolejnym krokiem na etapie doboru obuwia jest określenie stopnia narażenia pracowników na działanie czynników szkodliwych i niebezpiecznych (np. ciężar przedmiotu, który może upaść na stopę, stężenie kwasu lub zasady, rodzaj rozpuszczalnika, wartość temperatury, czas działania zagrożenia itp.) oraz wiążącą się z nim ciężkość ewentualnych urazów. Prawidłowo przeprowadzona analiza i ocena zagrożeń na stanowisku pracy umożliwia określenie wymagań co do rodzaju materiałów, cech konstrukcyjnych oraz klasy ochronnej obuwia, tak aby mogło ono zapewniać skuteczną ochronę pracownika. Przy doborze odpowiedniego obuwia należy wziąć pod uwagę również warunki pracy, a w szczególności, czy jest to praca w pomieszczeniach zamkniętych o stałej temperaturze, na otwartej przestrzeni, czy w trudnych warunkach terenowych. Przy pracy na otwartej przestrzeni powinno się stosować trzewiki, zaś w pomieszczeniach zamkniętych lepsze rozwiązanie stanowią półbuty, które są lżejsze od trzewików. W trudnych warunkach terenowych najodpowiedniejsze są buty do połowy łydki lub buty do kolan. Ważne znaczenie ma także pozycja, w jakiej jest wykonywana praca – czy jest to pozycja stojąca, siedząca, klęcząca czy też praca wymaga ciągłego ruchu lub chodzenia po drabinach i schodach. Dobierając obuwie, należy uwzględnić także indywidualne cechy użytkowników i ograniczenia wynikające ze stanu ich zdrowia.
|
